Erkek dünyanın acılı kadınları

kadinlar

Genç hayatlarımız bu toprakta çürüyor, evet buna üzülüyorum. Ama psikolojim biraz garip.

İleri yaştakileri düşününce daha çok üzülüyorum.

Mesela anneannem torunundan küçük çocukların parçalandığını dinlerken nasıl bir ruhsal yırtılma yaşıyor.

Misal anneler, pekala kendi çocukları olabilecek güzel genç yüzlerin solduğunu duyarken nasıl bir yürek ağrısı hissediyorlar.

Özellikle de hep kadınları düşünüyorum. Erkek dünyanın acısını göğüsleyen kadınları…

Erkek dünyanın armağanı yaşlarla gözlerinde…

Erkek dünyanın yarattığı savaşlarda korumaya çalıştıkları çocuklarını düşünüyorum.

Kan kokusuyla iştahı açılan azınlığı yok sayarak, sadece gerçek annelerin acısını düşünüyorum.

Yumruğumu sıkıyorum.

Sen şimdi bizi acıttın ya, hani mutsuz ettin. Yine güleceğiz. Hem de “inadına”.

This entry was posted in Bellek, Hayat. Bookmark the permalink.

Bir Cevap Yazın